Αγιου Μεγαλομάρτυρος Αναστασίου του Πέρση
θαύμαζε. Γι αυτό λοιπόν μια φορά κοίταξε από τη σχισμή μιας τρύπας της φυλακής, για να δει τί κάνει ο Άγιος. Αλλά τι να δει!
Βλέπει θαύμα εξαίσιο. Είδε μερικούς ασπροφορεμένους να φορούν αρχιερατικές στολές. Όλοι δε αυτοί να βρίσκονται γύρω από τον Άγιο και τα πρόσωπά τους να λάμπουν σαν τον ήλιο. Κατά τον ίδιο τρόπο ήταν ντυμένος και ο Άγιος Αναστάσιος, τον οποίο θύμιαζε κάποιος νέος, πού στεκόταν μπροστά στον Άγιο σαν διάκονος.
Αφού είδε ο τύραννος, ότι ο Άγιος δεν πρόκειται ν’ αλλάξει με κανένα τρόπο γνώμη, παίρνει αλυσίδες και μαζί με δύο άλλους Χριστιανούς τον δένει. Διατάζει έπειτα τους δήμιους να τον παραδώσουν στον βασιλιά Χοσρόη.
Πολλοί δε χριστιανοί πήγαιναν στον φυλακισμένο μάρτυρα και έπεφταν στα πόδια του. Του φιλούσαν τα δεσμά του και ζητούν την ευλογία του. Αλλά ο Άγιος, στολισμένος με την ταπεινοφροσύνη, τους εμπόδιζε. Δεν ήθελε τον ανθρώπινο έπαινο.
Ο Βασιλιάς διέταξε να τον θανατώσουν, μαζί με τους άλλους 70 Χριστιανούς. Όλους αυτούς τους πήγαν κοντά στο ποτάμι. Εκεί με ένα σχοινί τους έπνιγαν μπροστά στα μάτια του Αγίου. Ο Άγιος αφού πρώτα ευχαρίστησε τον Θεό, πού τον αξιώνει να μαρτυρήσει, όπως ακριβώς επιθυμούσε, διά το όνομά του, έκλινε το κεφάλι του, και οι δήμιοι με ένα ξίφος του το έκοψαν.
Το Λείψανο του Αγίου Αναστασίου τα σκυλιά δεν το έτρωγαν, ούτε το πλησίασαν καθόλου. Τον Άγιο δε τον ακολουθούσε και ένας από τους δυο μοναχούς, τους οποίους είχε στείλει ο γέροντας του, για να τον υπηρετήσουν στα αναγκαία και να βλέπει όλα τα μαρτύρια του για να τα διηγηθεί υστέρα στους μοναχούς. Αυτός με μεγάλη ευλάβεια πήρε μαζί με άλλους χριστιανούς το λείψανο του Αγίου, και πήγαν και το έθαψαν στο Μοναστήρι του Αγίου Σεργίου. Γυρίζοντας στο μοναστήρι του πήρε κοντά του και το μοναχικό κολλόβιον του αγίου, δηλ. τον μανδύα. Διηγήθηκε τότε στον ηγούμενο και στους άλλους μοναχούς ότι στο Μοναστήρι, πού θάψανε το Άγιο λείψανο, ήταν ένας νέος μοναχός, πού είχε πονηρό και κακό δαιμόνιο, κι ο ηγούμενος του μοναστηριού πήρε το κολλόβιον του Αγίου και του το φόρεσε κι ευθύς όπως φεύγει το σκοτάδι από το φως, έτσι έφυγε και το δαιμόνιον από τον μοναχό αυτόν.
Η ανακομιδή των λειψάνων του Αγίου οσιομάρτυρα Αναστασίου του Πέρσου, έγινε το 638, δέκα χρόνια μετά το μαρτυρικό του τέλος και η οποία εορτάζεται από την Εκκλησία μας στις 24 Ιανουαρίου. Κατά τους Συναξαριστές, κάποιος επίσκοπος Ρωμαίος πήγε στην Περσία και μετακόμισε τα Ιερά Λείψανα του Αγίου στην Καισαρεία της Παλαιστίνης, τη δε κάρα του μετέφερε στη Ρώμη.
Εορτάζει στις 22 Ιανουαρίου.
Πηγή: «https://iconandlight.wordpress.com/»
