Γλυκιά μου ερωμένη
Μια βόλτα στο Διόνι Γενάρη μήνα μας άλλαξε τη διάθεση.
Εξομολόγηση θες να το πεις; άδειασμα του φόρτου καθημερινότητας; έμπνευση; απόδραση; να το πεις όπως θες, εγω σε όλα αυτά προσέθεσα και το οξυγόνο μακρυά από κάθε έγνοια και προβληματισμό.
Να εκεί στάθηκα σ' έναν κορμό διαμορφωμένο από την αρμύρα παίρνοντας καλλιτεχνική μορφή που άνετα τον τοποθετούσες στο σαλόνι σου με λίγη τεχνοτροπία.
Εκεί λοιπόν κάθισα κοιτούσα το νερό και άκουγα τους ήχους της φύσης, το ελαφρύ κύμα, τα πουλιά, το αεράκι και κάπου και που κάποια ζώα πολύ μακρυά.
Άδειασα το όλο μου το είναι, ότι με βάραινε και η ανάσα μου πια δεν δυσανασχετούσε ήταν ξέγνοιαστη και πρίμα.
Άνοιξα τα πανιά της ψυχής μου και σήκωσα άγκυρες για το ταξίδι, όχι όμως όποιο κι όποιο ταξίδι αλλά στο χτες μια αναδρομή η οποία έφερε χαμόγελα λησμονιάς, συγκίνηση και διάφορες ευαίσθητες πτυχές μου.
Πράγματι τι όμορφο είναι καμιά φορά η μοναξιά να ναι η συντροφιά σου γιατί βάζεις απέναντί σου σκέψεις, εμμονές, λογισμούς και διαχωρίζεις, κρατάς ότι σου είναι χρήσιμο και οδηγός και τα άλλα τα ρίχνεις στο γιαλό χωρίς άγκυρα.
Μ' ένα ελαφρύ αεράκι να χαθούν.
Αγέρωχο νησί η Οξιά, απότομη και επιβλητική στέκεται αντίκρυ σιωπηλή και όμως αυτό το άγριο νησί σε ελκύει με τα κατακόρυφα βράχια να βρέχονται από τη θάλασσα και τα κακοτράχυλα άγονα περάσματα πάνω της.
Σήκωσα τη μηχανη, ρύθμισα το φακό και όπως την είδα να αντανακλά την κορμοστασιά της στο νερό τη φωτογράφισα.
Ένιωσα έτοιμος για την επιστροφή αλλά το υποσχέθηκα θα γυρίσω, θα σε ξαναδώ είτε είσαι γαλήνια είτε θυμωμένη.
Γλυκιά μου φύση ξέρω έχεις τα δικά σου κι εσύ είτε είσαι χαρούμενη είτε θυμωμένη μας αγαπάς ακόμη κι αν μας μαλώνεις! [.....]
(Απόδειπνο του Γενάρη, Strange traveler)
(απόσπασμα Γλυκιά μου ερωμένη Η. Λ.)
