Κριτική βιβλίου κ. Γεώργιου Ρόμπολα 2025
Κρατώ στα χέρια μου με φιλόφρονα αφιέρωση του συγγραφέα το πόνημα του Γεωργίου Ν. Ρόμπολα, πρ. Σχολικού Συμβούλου Π.Ε., με τον ως άνω αναφερόμενο τίτλο, που η παρουσίασή του έγινε ενώπιον πλήθους ακροατών στην Κατοχή Οινιαδών στις 4.08.2025.
Πρόκειται για ένα βιβλίο-Λεύκωμα, έκδοσης του Κέντρου Λόγου και Τέχνης «Διέξοδος», της Ι.Π. Μεσολογγίου, όπου ο συγγραφέας αποτύπωσε τα «ερανίσματα» ή καλύτερα θα έλεγα τα «θησαυρίσματα», τα σχετικά με την ανάδειξη και επαναλειτουργία, ύστερα από 2.500 χρόνια του Αρχαίου Θεάτρου των Οινιαδών, μέσα απ΄τα οποία ο αναγνώστης πληροφορείται όλες τις αγωνίες και προσπάθειες μισού αιώνα ορισμένων ανθρώπων και φορέων, αλλά κυρίως και προτίστως του πρωταγωνιστή συναδέλφου Γ.Ν. Ρόμπολα.
Μέσα απ΄αυτόν τον τόμο θα πληροφορηθούμε το τι συνέβη στην Κατοχή για μισό αιώνα (1975-2025) σχετικά με τη λειτουργία του Θεάτρου και τις πολιτιστικές εκδηλώσεις, όπως Διεθνή Συνέδρια και Συμπόσια, ημερίδες, φεστιβάλ, Θεατρικές παραστάσεις, δημιουργία Διεθνούς Εργαστηρίου και Κέντρου μελέτης Αρχαίου Δράματος κ.λ.π. Θα γνωρίσουμε τους ξένους συντελεστές των παραστάσεων, σκηνοθέτες και ηθοποιούς, τα σχετικά με τους ξένους φοιτητές του Πανεπιστημίου του Κάνσας (παραστάσεις και φιλοξενία τους), τα θεατρικά δρώμενα στο Αρχαίο θέατρο Οινιαδών και στο φωτογραφικό σαλόνι θα μετρήσουμε πάμπολλες φωτογραφίες από διάφορες παραστάσεις με Έλληνες και ξένους διάσημους ηθοποιούς, αφού πριν θα απολαύσουμε ωραίες κριτικές μερικών παραστάσεων, γραμμένες με τη γραφίδα της Άννας Γ. Κόκκα, συζύγου του συγγραφέα. Ο συγγραφέας γενναιόδωρος κριτής αναφέρεται αναλυτικά στις αγωνίες και κόπους πολλών ανθρώπων, οι οποίοι είτε ατομικά, είτε μέσα από ομίλους, συλλόγους και θεσμούς που υπηρετούσαν πρόσφεραν ό,τι μπορούσαν και αποδίδει γενναιόψυχα στον καθένα τα εύσημα, κατά το ευαγγελικόν… απόδοτε ουν τα Καίσαρος Καίσαρι και τα του Θεού τω Θεώ.» (Μαρκ. ιβ17).
Το βιβλίο-Λεύκωμα του αγαπητού Γιώργου, είναι καλαίσθητο σε εμφάνιση, περιεκτικό σε ουσιαστικό περιεχόμενο και τόσο ενδιαφέρον στον αναγνώστη που γυρνάνε οι σελίδες μόνες τους. Άρτιο από πάσης πλευράς, σωστά δομημένο, με άκρως κατατοπιστικό πρόλογο, με λεπτομερή ιστόριση και σαφήνεια του περιεχομένου, ταξινομημένου με γνώση και δίκαιη κρίση, με παράθεση πλήθους παραπομπών και πλούσια βιβλιογραφία, θα τολμούσα να το χαρακτηρίσω άριστη διδακτορική διατριβή.
Είναι απ΄τις σημαντικότερες και γενναιόψυχες καταθέσεις ψυχής και προσκομιδές αγάπης προς τον γενέθλιο τόπο. Καρπός ασυνήθιστης εργατικότητας ενός ανθρώπου με απαράμιλλο δραστηριότητα και σπουδαία προσφορά στα γράμματα, αλλά και στην πολιτιστική ανάπτυξη της γενέτειράς του με την οποία έχει περίσσεια χθόνια εξάρτηση.
Εδώ, μέσα σ΄αυτήν την κιβωτό περισώζεται η ψυχή της Κατοχής. Τούτο το πόνημα πρέπει να διαβαστεί από όλους και κυρίως από τους νέους, γιατί ενημερώνει, μορφώνει, συγκινεί, παιδαγωγεί. Θα πρέπει οι εκπαιδευτικοί, τουλάχιστον της περιφέρειάς μας, να το διδάσκουν σαν μάθημα, γιατί αποτελεί ανεκτίμητο οστεοφυλάκιο της συλλογικής μνήμης ενός τόπου και όχι μόνο.
Ο συγγραφέας του παρά τις ενασχολήσεις του με τα προβλήματα της πολυμελούς οικογενείας του και του συμβουλευτικού του έργου στην Εκπαιδευτική του Περιφέρεια, είχε τη δύναμη, σωματική και ψυχική, κινούμενος απ΄την αγάπη προς τη γενέτειρά του, αλλά κυρίως απ΄την ευθύνη και το χρέος προς την ιστορία και τον πολιτισμό ν΄ασχοληθεί με όλα αυτά που αναφέρονται στις σελίδες του βιβλίου που αποπνέουν τον μόχθο των προσπαθειών και τον έντιμο και επωφελή βίον του.
Σήκωσε στους ώμους του όλη την ιστορία των Οινιαδών και την έδειξε στους αναγνώστες του λεπτομερώς και ανατομικά. Μαχητική η παρουσία του παντού, όπως, άλλωστε, φάνηκε κατά την αποφώνησή του στην παρουσίαση του βιβλίου. Κάνω τη σκέψη: Μήπως ο Ν. Γκάτσος είχε αυτόν στο μυαλό του όταν έγραφε το ποίημα ¨Μια γλώσσα μια πατρίδα» (1991): «Όλο το βιος κι η προίκα του ένας καημός στα στήθια κι ο τόπος που τον γέννησε η δυνατή του αλήθεια…»
Όλο τούτο το έργο του εκλεκτού Παιδαγωγού και αναστηλωτή βωμών και εστιών δημιουργεί στους εκπαιδευτικούς σκέψεις ευθύνης του καθενός και σε μας την υποχρέωση να απονείμουμε της δικαιοσύνης τον έπαινο σ΄αυτόν τον άριστο παιδαγωγό, τον εμβριθή ιστοριτή, τον μαχητή προαγωγής του πολιτισμού. Εύγε!
Διονύσης Σπ. Μπερερής
Πρ. Σχολικός Σύμβουλος Π.Ε.
